Hoe het begon

De eerste knuffel die ik ooit maakte gaat ver terug. Ik was 7 jaar oud. Samen met mijn beste vriendinnetje. Het was een teckel met slaapzak, gemaakt van een oude maillot en een kussensloop. Ik vond als kind knuffels al het leukste speelgoed wat er was. Ze waren er altijd voor je. Ze waren lief, zacht en een onvoorwaardelijke vriend zonder er iets voor terug te willen. En nu nog steeds, als ik een kind met z’n knuffel zie, vind ik dat iets heel bijzonders hebben.

15 jaar geleden heb ik mijn eerste naaimachine aangeschaft en ben ik weer knuffels (en ook kussens) gaan maken. Gewoon voor vrienden en mijn eigen kinderen.  Maar omdat er best veel vraag naar was heb ik besloten om tot productie over te gaan.

De knuffelmonsters heb ik als eerste laten produceren. Ze zijn 6 jaar geleden ontstaan. De eerste is bedacht op aanvraag  voor een meisje van 8 jaar uit onze straat. Ze was gevallen met skiën en moest een tijd in het ziekenhuis blijven. Haar vriendinnetjes wilden haar een speciale knuffel geven.

Een vriendje voor op haar bed die haar op zou vrolijken, troost kon geven, geluk zou brengen en er voor haar zou zijn als ze zich even alleen zou voelen. Hij moest lief en vrolijk zijn maar ook stoer, beschermend en sterk. En hij moest grote oren hebben zodat hij goed naar haar kon luisteren.

Een monster, dat moest het worden…

Haar vriendinnetjes wilden ook nog een lieve tekst, geborduurd op vilt, achterop de rug maken. Om haar zo een hart onder de riem te steken. En zo ontstond het eerste knuffelmonster. Later zouden we hem Monstre Hug noemen, gewoon omdat we Frans zo’n mooie taal vinden. Omdat er veel kinderen waren die ook een knuffelmonster wilden, heb ik besloten om deze als eerste te laten produceren.

Later zijn daar de Petits Elfes bij gekomen. En er zullen er zeker nog meer volgen.

Fraukje van Harderwijk